Burberry… και … τα μυαλά στο franchising

«Θέλω να ανοίξω ένα μαγαζί Burberry ή μια boutique Louis Vuitton. Τι λες εσύ; Με προβληματίζει βέβαια η ESCADA, αλλά όταν πήγα στο ATTICA να κάνω την έρευνα αγοράς μου, ήταν γεμάτα τα περίπτερα τους…
Και στον Hondo που πήγα, χαμός γινόταν στα Burberry… τι κρίση και βλακείες μου λες χρυσή μου…»
Και πού σκέφτεσαι να ανοίξεις το νέο σου κατάστημα, καλή μου, ρωτάω με επιφύλαξη …
«Τι σχέση έχει», μου απαντάει η φίλη μου, «Μύκονο, Σαντορίνη, Περιστέρι….». Έμαθα ότι η Λίτσα έχει ένα κατάστημα που το κληρονόμησε από την θεία της, τη θυμάσαι…., δεν είναι βέβαια πάνω στο πεζόδρομο, αλλά είναι μόλις 50 μέτρα στο από πίσω στενό! Και το δίνει και φτηνά. Έχω και τα ράφια της βιοτεχνίας του ξαδέλφου από το Αγρίνιο που έκλεισε… έτοιμο είναι σου λέω….»
Έχεις ρωτήσει κανέναν, τι απαιτείται, ποιες είναι οι προδιαγραφές, αν τέλος πάντων ζητάνε συγκεκριμένη τοποθεσία, μέγεθος καταστήματος κλπ τολμώ να ρωτήσω…
«Όλα τα ξέρεις εσύ, πάντα να τα κάνεις όλα δύσκολα, με έχει κουράσει ο αρνητισμός σου…» μου πετάει η φίλη μου στα μούτρα και εκείνη τη στιγμή χαίρομαι που δεν είμαστε και σε καμιά καφετέρια, να μας ακούσει και κανένας σοβαρός άνθρωπος….

Με παρεξήγησες καλή μου, της απαντάω, εγώ θέλω να δω μήπως σου στείλω τον Μάκη να σε βοηθήσει στο βάψιμο και να σου στείλω και την Μιρέλλα… είναι καταπληκτική στο καθάρισμα, την έχω πάνω από δέκα χρόνια και είμαι πάρα πολύ ευχαριστημένη…
«Αλήθεια, πόσα της δίνεις» με ρωτάει αμέσως με έντονο ενδιαφέρον. Πενήντα Ευρώ το εξάωρο της λέω, αλλά το αξίζει.
«Έχεις τρελαθεί» μου απαντάει, «είναι δυνατόν, ποιος δίνει τόσα χρήματα σήμερα….»
Ουδέν σχόλιο… έχεις δίκιο χρυσή μου, της λέω… τι θα μαγειρέψεις αλήθεια σήμερα?